Poniżej znajdziesz listę pasujących artykułów:
 

Niedokrwistość megaloblastyczna, inaczej zwana anemią megaloblastyczną jest rzadką chorobą. Charakteryzuje się ona obecnością szybko obumierających nieprawidłowych erytrocytów we krwi, spowodowaną szeroko rozumianymi zaburzeniami wchłaniania witaminy B12 lub kwasu foliowego. Brak tych substancji upośledza wytwarzanie erytroblastów (wczesnych form erytrocytów) oraz powoduje ich niszczenie w szpiku kostnym.

Astma jest to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych. To zapalenie jest przyczyną powstawania nadmiernej aktywności oskrzeli. Nadwrażliwe oskrzela pod wpływem różnych czynników wyzwalających (np. alergeny) kurczą się, co objawia się świszczącym oddechem, kaszlem, dusznością i wrażeniem ucisku w klatce piersiowej.

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc charakteryzuje się trwałym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Choroba zwykle postępuje i wiąże się z nasilonym, przewlekłym stanem zapalnym dróg oddechowych. POChP można zapobiegać, a także skutecznie leczyć. Ważne jest wczesne wykrycie choroby oraz identyfikacja i usunięcie czynników ją wywołujących. Nie wolno bagatelizować żadnych objawów mogących świadczyć o rozwoju choroby, ponieważ według doniesień badań epidemiologicznych na POChP choruje już 5-10% osób po 30r.ż..

Złamanie polega na przerwaniu ciągłości tkanki kostnej oraz okostnej – tkanki pokrywającej kość. W wyniku uszkodzenia, zaburzona zostaje funkcja przyległych stawów oraz mięśni. Dodatkowo dochodzi do wylewu krwi w okolicy urazu.
Do złamania dochodzi najczęściej w wyniku zadziałania na daną kość siły większej, niż jest ona w stanie wytrzymać. Dlatego złamania częściej występują u osób starszych, które z racji wieku lub innych chorób (np. osteoporoza) posiadają mniej wytrzymałe kości.

Tężyczka jest to patofizjologiczny (niepoprawny fizjologicznie) stan organizmu, w którym mięśnie szkieletowe wykazują zwiększoną pobudliwość. Objawia się on silnymi, bolesnymi i mimowolnymi skurczami mięśni. Główną przyczyną choroby  jest niski poziom wapnia we krwi, czyli hipokalcemia (norma: 2,25 – 2,75 mmol/l), któremu zazwyczaj towarzyszy obniżone stężenie magnezu - hipomagnezemia (norma: 0.65 – 1,2 mmol/l).

Nazwą witaminy D opisuje się grupę czynników pokarmowych, tzw. czynników przeciwkrzywiczych. Najczęściej mówiąc o witaminie D wspomina się cholekalcyferol (witaminę D3). Jest to forma, która działa najszybciej w ludzkim organizmie.Witamina D powinna być raczej zaliczana do hormonów, ponieważ organizm ludzki ma zdolność jej syntezy. Największa część tej substancji powstaje w reakcji zachodzącej w skórze.

Hipokalcemia to zmniejszone stężenie wapnia we krwi (norma: 2,25 – 2,75mmol/l). Niedobór ten występuje w wielu stanach chorobowych, dlatego nie świadczy bezpośrednio o konkretnej dolegliwości. Hipokalcemię można podejrzewać jeśli wystąpią objawy świadczące o niedoborze. Niezbędnym elementem leczenia jest ustalenie przyczyny obniżenia poziomu wapnia. Jeżeli jest to możliwe, hipokalcemię powinno leczyć się przyczynowo, czyli usuwając czynnik obniżający poziom wapnia. 

Oparzenie jest to uszkodzenie tkanek na skutek działania energii, np.: wysokiej temperatury, substancji chemicznych, elektryczności lub promieniowania. Energia ta działa destrukcyjnie na komórki, uszkadzając je. Najczęściej poparzeniu ulega skóra oraz tkanki leżące poniżej naskórka. Uszkodzenie skóry ma zwykle charakter termiczny. Już przy 42 °C dochodzi do martwicy naskórka, przy 55°C uszkodzenie następuje w ciągu trzech minut, a przy temperaturze 70°C wystarczy jedna sekunda.

 



Reklama testowa
Do góry