Choroba Leśniowskiego-Crohna

16. 01. 23
Odsłony: 1830


Autor: Marta Adamczyk, Przemysław Zarzeczny

Czym jest choroba Leśniowskiego-Crohna?


Choroba Leśniowskiego-Crohna jest przewlekłym, nieswoistym zapaleniem jelit. Może dotykać każdego odcinka przewodu pokarmowego, od jamy ustnej aż do odbytu. Najczęściej zajęty jest końcowy odcinek jelita krętego. Choroba jest przewlekła i przebiega z okresami zaostrzeń i remisji.

Co się dzieje w przewodzie pokarmowym?


Stan zapalny obejmuje wszystkie warstwy jelita, prowadzi do owrzodzeń błony śluzowej, tworzenia ropni i przetok. Odcinkowe zmiany zapalne przedzielone są zdrowymi fragmentami jelita. Gdy owrzodzenia zmieniają się w blizny, ściana jelita grubieje wskutek zmian włóknistych, może dojść do zwężenia, a nawet zamknięcia światła jelita. Ten proces może skutkować zrostami jelit z narządami sąsiadującymi oraz powodować różne twory guzowate. Czasami dochodzi do powstania niedrożności przewodu pokarmowego.

Jak często występuje choroba?


Obserwuje się coraz częstsze występowanie choroby Leśniowskiego-Crohna, tą tendencje obserwuje się szczególnie wśród dzieci. W Europie jest to 1-11 nowych pacjentów na 100 000 osób zdrowych rocznie. U krewnych ludzi chorych dostrzega się większe ryzyko zachorowania.

Jakimi objawami charakteryzuje się choroba Leśniowskiego-Crohna?


Rodzaj objawów zależny jest od lokalizacji zmian chorobowych w przewodzie pokarmowym. Symptomami wspólnymi mogą być gorączka, biegunka, niedokrwistość, zgięciowy przykurcz w prawym stawie biodrowym, guz wyczuwalny w miejscu odpowiadającym lokalizacji zmian patologicznych, hipoproteinemia, awitaminozy i zaburzenia elektrolitowe.

Czy muszę zgłosić się do lekarza? Kiedy?


Po zaobserwowaniu objawów pasujących do choroby Leśniowskiego-Crohna należy niezwłocznie udać się do lekarza w celu wyjaśnienia przyczyny dolegliwości. Niezbędna jest właściwa terapia, która uchroni pacjenta przed rozwojem powikłań.

Jakie badania służą do rozpoznania choroby lub oceny jej aktywności?


Diagnostykę zaczyna się od sprawdzenia podstawowych parametrów laboratoryjnych. Dla lekarza cennymi badaniami są te, dzięki którym może ocenić kondycję przewodu pokarmowego. Ultrasonografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny to badania służące ocenie struktury anatomicznej jelita: szerokości i grubości światła przewodu pokarmowego. Diagnostyka obrazowa daje także możliwość zlokalizowania zmian położonych poza światłem przewodu pokarmowego np. ropni i przetok. Wykonuje się także kolonoskopię w celu wydania opinii o rodzajach i zakresach zmian zapalnych w okrężnicy i końcowym odcinku jelita krętego.

Jakie są sposoby leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna?


Niestety nie ma opracowanej metody leczenia skutecznej dla wszystkich pacjentów. Ważne jest zapobieganie dużym niedoborom żywieniowym, terapia mająca na celu zmniejszenie indywidualnych objawów choroby oraz przeciwzapalna. Leczenie farmakologiczne opiera się na podawaniu glukokortykosteroidów, sulfasalazyny, azatiopryny i 6-merkaptopuryny, metotreksatu, monoklonalnych przeciwciał przeciwko czynnikowi martwicy nowotworów a, infliksymabu,  ludzkich przeciwciał monoklonalnych przeciwko TNF-a.

Czy operacja będzie potrzebna?


Wskazania do interwencji chirurgicznej występują kiedy pojawi się niedrożność z powodu zwężeń jelita, krwotok, perforacja wywołująca zapalenie otrzewnowe.
Wskazaniem do pilnej operacji jest także brak wyraźnej poprawy w ciągu 7–10 dni intensywnego leczenia ciężkiego rzutu choroby Crohna. Innymi powodami do operacji są:

  • przetoki zewnętrzne i wewnętrzne,
  • septyczne powikłania śródbrzuszne,
  • rozległe zmiany okołoodbytowe,
  • stwierdzenie lub podejrzenie raka,
  • przewlekłe inwalidztwo zależne od stałego utrzymywania się przykrych objawów, mimo prawidłowego leczenia zachowawczego,
  • opóźnienie rozwoju fizycznego z zahamowaniem wzrostu u dzieci.


Na co powinno się zwrócić szczególną uwagę?


Pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna zwykle tracą masę ciała w wyniku zmniejszonej podaży żywności, czynnego procesu zapalnego oraz jelitowej straty składników odżywczych. Skutkuje to zmniejszeniem siły uchwytu, niską beztłuszczową masą ciała  i pogorszeniem jakości życia. Postępujące niedobory białkowo-energetyczne i składników odżywczych nie wpływają dobrze na stan zdrowia pacjenta oraz indukowanie i podtrzymywanie remisji. Należy zatem pamiętać, że żywienie chorego powinno zajmować równorzędne miejsce z leczeniem farmakologicznym.

Czy choroba Leśniowskiego-Crohna może być przyczyną niskiego wzrostu?


Zaburzenia wzrostu i niedożywienie są jednym z najczęstszych powikłań dzieci z nieswoistym zapaleniem jelit. Utrata masy ciała może poprzedzać objawy z przewodu pokarmowego, dlatego ważne są okresowe badania i obserwacja rodziców. Przyczyny zaburzeń wzrostu mogą wiązać się ze złym stanem odżywiania, stanem zapalnym w organizmie, zmienionym stężeniem hormonów wzrostu i insulinopodobnego czynnika wzrostu oraz farmakoterapią.
Kiedy rozpoczyna się leczenie farmakologiczne oraz wykonuje zabiegi chirurgiczne przed okresem dojrzewania dziecka istnieje większe prawdopodobieństwo prawidłowego rozwoju i wzrostu pacjenta.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)


Reklama testowa
Do góry