Zespół rozrostu bakteryjnego

16. 01. 21
Odsłony: 2768


Autor: Przemysław Zarzeczny

Co to jest SIBO?


Zespołem rozrostu bakteryjnego (ang. SIBO) określamy stan, w którym flora jelitowa przerasta. Istotą tego zjawiska jest migracja bakterii do jelita cienkiego, które prawidłowo występują w odcinku jelita grubego. Nadmierny rozplem drobnoustrojów zaburza proces trawienia i wchłaniania składników pokarmowych, głównie tłuszczów oraz witamin (szczególnie witaminy B12).
Zespół rozrostu bakteryjnego występuje w literaturze pod kilkoma innymi nazwami:

  • zespół rozrostu bakteryjnego flory jelita cienkiego,
  • dysbakterioza górnego odcinka przewodu pokarmowego,
  • zespół ślepej pętli.


Czy zaburzenia flory jelitowej zdarzają się często?


Zespół rozrostu bakteryjnego nie należy do częstych schorzeń przewodu pokarmowego. Zaburzenia te pojawiają się najczęściej u pacjentów po operacjach w zakresie jamy brzusznej. SIBO może wystąpić u diabetyków z powodu cukrzycowej neuropatii autonomicznej. Czasami choroba współistnieje z zespołem jelita drażliwego.

Dlaczego w jelicie pojawia się nadmiar bakterii? Skąd one pochodzą?


Prawidłowo w jelicie cienkim znajduje się niewielka liczba drobnoustrojów. Rozwój flory w tym odcinku przewodu pokarmowego jest kontrolowany przez wiele mechanizmów. Należą do nich:

  • wydzielanie kwasu solnego – niskie pH chroni przed nadmiernym przedostawaniem się bakterii do jelita cienkiego,
  • enzymy trawienne, które znajdują się w soku trzustkowym,
  • elementy układu immunologicznego, które znajdują się w śluzie pokrywającym ścianę jelita (immunoglobulina A, IgA),
  • motoryka jelita, która odpowiada za jednokierunkowe przesuwanie treści pokarmowej.

W przypadku, gdy regulacja zostaje załamana, dochodzi do nadmiernego rozrostu bakterii.


Czy SIBO może powodować zespół jelita drażliwego?


Szacuje się, że około 75 – 85% przypadków zespołu jelita drażliwego rozwija się na podłożu SIBO. Występujące naprzemiennie biegunki i zaparcia zacierają granicę pomiędzy tymi schorzeniami. Zespół jelita drażliwego dotyczy zarówno jelita cienkiego jak i grubego. Jest to choroba czynnościowa, w której nie stwierdza się nieprawidłowości anatomicznych. Czytaj więcej…

Czy można się zakazić bakteriami od osób cierpiących na SIBO?


Nie istnieje możliwość zakażenia od osób chorujących na zespół rozrostu bakteryjnego. Nadmierna kolonizacja drobnoustrojów jest możliwa wyłącznie, gdy mechanizmy regulacyjne są niesprawne.

Kto może zachorować?


Zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego rozwija się, gdy załamana zostaje naturalna regulacja flory bakteryjnej. Do czynników ryzyka zaliczamy:

  • zaburzenia pracy jelit, w wyniku których pasaż treści pokarmowych oraz usuwanie nadmiaru bakterii zostaje zaburzone; zmniejszona motoryka może być wynikiem: cukrzycy, niedoczynności tarczycy, częstych infekcji przewodu pokarmowego, zapaleń tkanki łącznej przewodu pokarmowego lub niewłaściwej diety,
  • bezkwaśność soku żołądkowego m.in. przy długotrwałym stosowaniu inhibitorów pompy protonowej, które zmniejszają produkcję kwasu solnego,
  • uchyłki lub zwężenia jelita,
  • niedobory odporności,
  • stany po ingerencji chirurgicznej w obrębie przewodu pokarmowego – np. usunięcie zastawki oddzielającej jelito cienkie od jelita grubego (zastawki krętniczo-kątniczej).


Jakie są objawy zespołu przerostu bakteryjnego?


Klasyczne objawy SIBO wynikają z zaburzonego procesu trawienia oraz wchłaniania składników pokarmowych. Należą do nich:

Często występują wzdęcia, gazy, biegunki lub zaparcia, czy refluks.
Oprócz objawów ze strony układu pokarmowego, mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe lub symptomy z innych narządów:


Czy dolegliwości w SIBO wymagają konsultacji lekarskiej?


Znane jest skuteczne leczenie SIBO, dlatego konsultacja lekarska jest zalecana w każdym przypadku niepokojących objawów. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, którzy zgłaszają:

Konsultacja medyczna pozwoli na właściwą diagnostykę poważnych chorób objawiających się podobnie do SIBO.


Na czym polega diagnostyka zespołu?


W diagnostyce dysbakteriozy górnego odcinka przewodu pokarmowego wykorzystuje się tzw. test oddechowy z glukozą lub laktulozą (wodorowy test oddechowy). Badanie polega na pomiarze dwóch gazów: wodoru i metanu, które powstają w wyniku rozkładu glukozy lub laktulozy przez bakterie. Dodatni wynik testu wskazuje na SIBO.
Ponadto można wykonać:

  • posiew bakteriologiczny treści jelitowej z materiału pobranego zgłębnikiem lub endoskopem,
  • badanie kału na obecność tłuszczu,
  • badania laboratoryjne w tym morfologię krwi,
  • badanie kontrastowe przewodu pokarmowego.


Czy istnieje skuteczne leczenie choroby?


Obecnie znane jest skuteczne leczenie zespołu rozrostu bakteryjnego. Terapię możemy podzielić na niefarmakologiczną i farmakologiczną.
Leczenie żywieniowe stanowi opcję niefarmakologiczną SIBO i jest ważnym elementem terapii. Właściwa dieta zapewnia właściwe odżywienie organizmu i eliminuje powstałe niedobory.
Leczenie farmakologiczne oparte jest na antybiotykoterapii, która pozwala na redukcję nadmiaru flory bakteryjnej jelita cienkiego. Pacjenci obciążeni znacznymi niedoborami witamin, otrzymują właściwą suplementację.
Leczenie wspomagające polega na pobudzeniu perystaltyki jelit, stymulacji trawienia oraz usuwaniu nadmiaru kwasów tłuszczowych odpowiedzialnych za biegunkę.
U pacjentów z wadami anatomicznymi przewodu pokarmowego stosuje się zabiegi operacyjne, które w połączeniu z właściwą opieką pozwalają skutecznie wyleczyć zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)


Reklama testowa
Do góry