Hipokalcemia

16. 02. 23
Odsłony: 1692

Autor: Kacper Borowiec, Przemysław Zarzeczny

Czym jest hipokalcemia?


Hipokalcemia to zmniejszone stężenie wapnia we krwi (norma: 2,25 – 2,75mmol/l). Niedobór ten występuje w wielu stanach chorobowych, dlatego nie świadczy bezpośrednio o konkretnej dolegliwości.

Jakie są przyczyny niedoboru wapnia?


Wapń jest pospolitym pierwiastkiem i jego niedobory wynikające ze zbyt małej podaży w diecie są bardzo rzadkie. Do najczęstszych przyczyn hipokalcemii należą:

  • niedoczynność przytarczyc lub ich przypadkowa resekcja podczas zabiegu wycięcia tarczycy,
  • zaburzenia wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego,
  • zwiększona utrata z moczem, np. na skutek stosowanych leków moczopędnych,
  • niewydolność nerek,
  • ostre zapalenie trzustki,
  • leczenie osteoporozy bisfosfonianami ,
  • zaburzenia przemian witaminy D,
  • stosowanie insuliny, heparyny oraz niektórych antybiotyków,


Jakie są objawy niedoboru wapnia?


Hipokalcemia najczęściej objawia się mrowieniem palców i mimowolnymi skurczami mięśni kończyn oraz twarzy. Do tych objawów mogą również dołączyć:

  • łamliwość paznokci i wypadanie włosów,
  • nerwowość, depresja,
  • napad tężyczki,
  • zaburzenia widzenia: podwójne widzenie lub światłowstręt,
  • bóle w zakresie klatki piersiowej lub jamy brzusznej.

W przewlekłej hipokalcemii może dojść do uszkodzenia kośćca i powstania osteoporozy lub krzywicy. Nieleczony niedobór wapnia może doprowadzić do poważnych uszkodzeń układu nerwowego i rozwinięcia takich chorób jak parkinsonizm czy pląsawica.


Jak diagnozuje się niedobór wapnia?


Hipokalcemię można podejrzewać jeśli wystąpią objawy świadczące o niedoborze. Ponadto można się jej spodziewać w przebiegu chorób wątroby, nerek i trzustki. Niedobór wapnia diagnozuje się na podstawie wskaźnika „wapnia całkowitego” (norma: 9-11mg/dl), które jest podstawowym badaniem. Forma aktywną biologicznie jest „wapń zjonizowany” (norma: 3-4mg/dl), dlatego jego oznaczanie jest ważnym etapem diagnostyki. Obydwa parametry oznacza się na podstawie pobranej próbki krwi.

Czy hipokalcemia wymaga leczenia?


Tak, ponieważ ze względu na powszechność występowania wapnia w pokarmach, jego niedobór w organizmie jest niebezpieczny. Hipokalcemia może świadczyć o wielu chorobach, a niewyleczona prowadzić do ciężkich powikłań.

Jak leczy się hipokalcemię?


Niezbędnym elementem leczenia jest ustalenie przyczyny obniżenia poziomu wapnia. Jeżeli jest to możliwe, hipokalcemię powinno leczyć się przyczynowo, czyli usuwając czynnik obniżający poziom wapnia. Bez względu na pochodzenie tego stanu, a także niezależnie od leczenia przyczynowego, stosuje się leczenie objawowe, stosując preparaty wapniowe z witaminą D.

Czy można zapobiegać hipokalcemii?


Jeżeli hipokalcemia wystąpiła z powodu np. nieodpowiedniej diety ubogiej w składniki zawierające wapń, wówczas wystarczy zmienić swoje nawyki żywieniowe. Jednak w większości chorób niedobór wapnia można korygować jedynie specjalnymi preparatami. Nie mniej jednak, osoby z tendencją do obniżania się poziomu wapnia powinny zadbać o jego zwiększone przyjmowanie z pokarmem.

Kto jest szczególnie narażony na niedobory wapnia?


Do osób szczególnie narażonych na obniżanie się poziomu wapnia należą:

  • kobiety w ciąży
  • dzieci w okresie intensywnego wzrostu
  • chorzy na cukrzycę

Do czynników mogących spowodować hipokalcemię należą:

  • stosowanie leków: furosemid, heparyna, kortykosteroidy, insulina, i in.
  • hipermagnezemia (przedawkowanie magnezu)
  • spożywanie bardzo tłustych pokarmów oraz dużych ilości napoi gazowanych.

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)


Reklama testowa
Do góry